მე რომ მოვკვდები, ჩემს საფლავს ალბათ,
ვერც კი შენიშნავს უცხო მნახველი,
ძლივს დაინახავს პატარა დაფას,
ზედ წარწერილი ჩემი სახელით. |
|
საფლავის ლოდს წვიმა გადარეცხავს,
წარწერას კი გაახუნებს მზე. |
|
ნეტავ რა ზნე სჭირს სიკვდილსა,
ვერ მიჰხვდა ჩემი გონება!
შიგ ამოარჩევს ვაჟკაცსა,
რომელიც მოეწონება! |
|
ვინც მოკვდა, მაგრამ არ არის დავიწყებული, იგი უკვდავია. |
|
გუსტავ შპეტი რუსი ფილოსოფოსი |
|
მე მგონია, რომ ქვეყანაზე არ არის უფრო გულწრფელი და შინაარსობრივი, ვიდრე ნეკროლოგი. |
|
|
|
|
|
